W naszej redakcji jestem prawdopodobnie jedynym fanem przygodówek i to do mnie zawsze trafiają gry tego gatunku. Głównie grywałem w produkcje ze sporą dozą humoru, które okraszone były kreskówkową grafiką.

Jednak nadszedł dzień, który na zawsze zmienił moje spojrzenie na owe mroczniejsze i poważniejsze tytuły z tego gatunku. W tym dniu pierwszy raz sięgnąłem po Art of Murder: Karty Przeznaczenia.

Pierwsze spotkanie

Art of Murder to seria gier przygodowych od samego początku tworzona przez polskie studio City Interactive. Warte podkreślenia jest to, że odwalili kawał dobrej roboty.

Art of Murder: Karty Przeznaczenia

Zacznijmy może od początku. Głównym bohaterem, a raczej bohaterką, tej serii jest niejaka Nicole Bonnet, która pracuje jako detektyw FBI. Karty Przeznaczenia rozpoczynamy w mieszkaniu Nicole, która jest właśnie na urlopie i przed chwilą otrzymała dziwną paczkę. Zawartość przesyłki jest nietypowa - zawiera starą żarówkę do projektora filmowego, zardzewiałą śrubę oraz wycięty artykuł ze zdjęciem bohaterki. Nicole natychmiast dzwoni do znajomego pracującego w laboratorium FBI i prosi o sprawdzenie numerów seryjnych, które widnieją na żarówce oraz śrubie. Tak właśnie rozpoczyna się kolejna odsłona Art of Murder. Oczywiście później okazuje się, że mamy do czynienia z seryjnym mordercą, który przysyła do Nicole paczki ze wskazówkami gdzie nastąpi kolejne morderstwo, a oprócz tego swe ofiary oznacza kartami do gry.

Streszczenie fabuły w kilku słowach jest chyba niemożliwe, ponieważ jest ona tak świetnie poprowadzona i opowiedziana, że trzeba w to zagrać, aby się dowiedzieć "co i jak". Podczas gry historia strasznie wciąga, a gracz (nawet średnio obeznany z przygodówkami) ma ochotę dalej brnąć w tę dziwną sprawę. Każdy kolejny dowód, kolejna poszlaka i jakiekolwiek informacje pozwalają wczuć się w rolę detektywa. Niestety, jeśli ktoś jest bystry i potrafi dodawać do siebie wszystkie poszlaki może wywnioskować, kto jest tajemniczym mordercą. Troszeczkę mnie to zawiodło, ponieważ lubię element zaskoczenia podczas zakończenia.

Art of Murder: Karty Przeznaczenia

Podstępny Karciarz

Wszystkie postacie, które napotkamy podczas śledztwa, są na swój sposób wyraziste, jednak po zakończeniu gry będziemy pamiętać może o kilku z nich. Osoby te w nieprzeciętny sposób łączą wyrazistość i pewną dozę obojętności (pospolitości?). Wprost przeciwnie można napisać o głównej bohaterce, którą wiele osób na pewno pamięta z poprzednich części. Z każdą napotkaną osobą możemy porozmawiać na narzucone z góry tematy. Dzięki temu nie ma plotkowania o byle czym. Wszystkie pytania i dialogi dotyczą śledztwa (jedynym wyjątkiem jest krótka rozmowa z ojcem Nicole), więc nie musimy przebijać się przez tony tekstu, który nie ma dla nas większego znaczenia.

W przygodówkach najważniejszym elementem są oczywiście różnego rodzaju zagadki. Karty Przeznaczenia oferują łamigłówki, które wymagają odpowiedniego wykorzystania znalezionych przedmiotów. Wszystkie ich kombinacje są na szczęście odpowiednio przemyślane i nie natrafiłem w tej produkcji na jakiekolwiek dziwadła (których nie brakuje w mniej poważnych przygodówkach np. seriach Monkey Island lub Sam & Max). Oczywiście przedmioty musimy sami odnaleźć rozglądając się po lokacjach i zaglądając w każdy ich kąt. Zdarza się jednak, że możemy coś przeoczyć i staniemy w miejscu bez jakiegokolwiek pomysłu, co można zrobić oraz bez odpowiedniego przedmiotu. W takiej sytuacji pomaga opcja podpowiedzi, która po włączeniu przez pewien czas zaznacza przedmioty i miejsca, które powinny nas zainteresować. Muszę przyznać, że czasem jest to bardzo przydatne.

Art of Murder: Karty Przeznaczenia

Oprócz zwykłego dopasowywania przedmiotów i ich używania twórcy przygotowali kilka zagadek logicznych. Jedne trudniejsze, drugie mniej, jednak najbardziej irytującą z nich była dla mnie ta, w której trzeba było dopasować fragment odcisku palca do któregoś z dziesięciu wyselekcjonowanych z bazy danych. W grze znalazło się również miejsce na kilka momentów, w których jeden zły ruch może spowodować śmierć bohaterki. Przed taką akcją następuje automatyczny zapis gry, a my możemy dowolnie próbować i w przypadku niepowodzenia wczytać grę. Może to małe zróżnicowanie, ale to przecież przygodówka. Tutaj wytęża się swój umysł, a nie zwinne palce.

Ładnie stylizowane karty

Art of Murder: Karty Przeznaczenia zostało okraszone bardzo ładną grafiką. Najokazalej prezentują się projekty lokacji. Każda z nich ma swój urok i klimacik, który pasuje do ogólnej otoczki gry. Odwiedzimy takie miejsca, jak opuszczony park rozgrywki, stara elektrownia, domek na bagnach lub stary fort z latarnią morską. W każdej lokacji znajdziemy kilka zaułków lub budynków, do których możemy wejść. Ich design również nie budzi żadnych wątpliwości i można szczerze stwierdzić, że jest ładnie. Modele postaci również nie są najgorsze, jednak ich animacje to już inna bajka. Nie żeby były jakieś strasznie złe, jednak są bardzo sztywne. Troszeczkę luźniejsze ruchy bohaterów i byłoby miodnie.

Art of Murder: Karty Przeznaczenia

Sztywne animacje wybaczyłem, gdy usłyszałem ścieżkę dźwiękową gry. Jest ona perfekcyjnym dopełnieniem klimatycznych miejscówek. Muzyka jest nastrojowa i świetnie wzmaga klimat produkcji. Zastrzeżeń nie mam również do dialogów, które nagrane zostały w języku angielskim. Gra została wydana w polskiej wersji kinowej, więc przetłumaczone zostały napisy, w których nie doszukałem się żadnych baboli.

Karty Przeznaczenia to produkcja bardzo dobra. Dlaczego? Można by stwierdzić: „Bo polska!”. Jednak na taką ocenę składa się kilka elementów. Ciekawa, wciągająca i świetnie napisana fabuła, dobrze przemyślane zagadki (choć niektóre potrafią napsuć krwi) oraz niczego sobie grafika i udźwiękowienie. Każdy fan przygodówek powinien zaopatrzyć się w ten tytuł i wyczekiwać kolejnej części serii, bo CI ma smykałkę do tych produkcji.